Bi el at yavrum

Küçükken babamın işyerine gidip ona yardım etmek isterdik efeyle. Bizi götürse havaalanına hatta gittiği ülkelere de orda ne ortamlara giriyo babam görseydik. Aklımda hep babam gibi amcalar birliği, bir masa etrafında oturmuş çay içiyolar sohbet ediyolar gibi görüntüler vardı. Çalışılan kısımlar yok çünkü hiçbir fikrim yok ne iş yaptıkları hakkında. Sordum tabi baba ne yapıyosunuz siz işte? uçağın farları motorları elektrik aksanını falan tamir ediyoruz dedi. Allaah gelsin hayalin geri kısmı. Babama koca uçak farını takarken yardım ediyorum. ama far doğan arabası farı. ve önüne takıyoruz. uçağın önünde far var mı? bide uçak bizim boyumuzda ama benim kadar bir far düşünün ben böyle ezile büzüle taşıyorum güçlükler çekiyorum babama yardım ederek. Şu yaşımda hala aynı tarz görüntüler var aklımda. babam bi kez efeyi işe götürücek gibi olmuştu ama kontrol mü ne izin vermemişti. eskiden uçağa binerken babam yanımıza gelir naber derdi. şimdi ablam yolculara neber diyor. ne dünya…

çok saçma oldu sonu dimi